Wat is Acquisitiefraude?

Onze stichting hanteert voor acquisitiefraude de volgende definitie: het op geraffineerde wijze stelselmatig benaderen door malafide advertentiebureaus, uitgeverijen, adviesbureaus of personen, handelend in opdracht van dit soort bedrijven, van aan het economisch verkeer deelnemende organisaties (bedrijfsleven, overheid, gesubsidieerde sector), met als doel het onder valse voorwendselen verkrijgen van advertentieopdrachten door het oplichten en misleiden van werkzame personen binnen die organisaties, teneinde daar een financieel voordeel mee te behalen.

Ondernemers komen kort gezegd doorgaans dus ongewenst vast te zitten aan (advertentie)contracten waar zij totaal geen interesse in hebben en ook vaak niets aan hebben.

Deze malafide bureaus staan doorgaans keurig ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, hebben een BTW-nummer, en dragen meestal ook nog netjes belasting af. Malafide acquisitiebureaus zijn echter in de meeste gevallen niet aangesloten bij overkoepelende en zelfregulerende brancheorganisaties, zoals bijvoorbeeld het Nederlands Uitgeversverbond (NUV) en Het Oplage Instituut (HOI). Wel zorgen deze bureaus er veelal voor om hun uitgaven en websites/internetgidsen te sieren met logo’s of naamsvermeldingen die sterk lijken op die van bekende (overheids)instanties, zorginstellingen of goede doelen waardoor de schijn van samenwerking dan wel het opereren met goedvinden van de betreffende instanties sterk wordt gesuggereerd. Ook zijn dergelijke bureaus vaak reeds in het bezit van de advertentie van de betreffende ondernemer, het meeste hiervan is echter ordinair gejat uit andere bonafide bladen waarbij de ondernemer in het verleden heeft geadverteerd en welke destijds met medeweten en op kosten van de opdrachtgever is geplaatst. In veel gevallen werken bureaus met elkaar samen, spelen ze elkaar de "slachtofferbal" toe en hebben ze eenzelfde incassobureau voor hen werken.

Naast het gegeven dat de meeste malafide advertentiebureaus de (advertentie)overeenkomsten door middel van misleiding/listige kunstgrepen tot stand laten komen, blijkt bovendien de tegenprestatie vaak waardeloos te zijn. De volgende "wanprestaties" komen wij vaak tegen:

• De website/internetgids bestaat niet;
• De bedrijfsnaam staat niet vermeld op de website;
  De website/internetgids wordt (waarschijnlijk) amper bezocht en bevat nauwelijks gegevens van andere bedrijven;
• Het magazine, krantje of tijdschrift (drukwerk) bestaat helemaal niet;
• Het drukwerk wordt wel gemaakt maar dient voornamelijk als bewijsexemplaar voor de adverteerder zelf (en hiermee wordt een rookgordijn opgetrokken: de adverteerder heeft veelal in het geheel geen argwaan want hij heeft toch een bewijsexemplaar gekregen);
• Het drukwerk bestaat wel, maar wordt niet verspreid/buiten de regio verspreid;
• Het drukwerk wordt wel (gratis) verspreid maar zonder wilsverklaring van de ontvanger, hierdoor wordt het ontvangen als ongewenste post. Het drukwerk belandt direct bij het oud-papier. Niet elk bureau hanteert dezelfde handelwijze er zijn verschillende verschijningsvormen van acquisitiefraude.

Klik op één van de onderstaande links om te zien wat de verschillende verschijningsvormen van acquisitiefraude precies inhouden:

(links, die moeten ook links in beeld verschijnen wanneer men klikt op "wat is acquisitiefraude?")